Een eigen huis

Een eigen huis...een plek onder de zon ...en zo zong Rene Froger een aantal jaren geleden een vrolijk liedje dat uit elke radio in Nederland kwam. Een echte meezinger.

Had Rene het over Italie ? Een eigen huis...een plek onder de zon.  Hoe belangrijk is het feit om een eigen huis te hebben in Nederland ? En hoe belangrijk is dat in Italie...die plek onder de Italiaanse zon !?

Volgens de statistieken van Eurostat woonde 73 % van de Nederlandse bevolking in 2009 in een koopwoning ( al dan niet met hypotheek ). Terwijl ik de rest van Europa op het grafiekje volg, zie ik dat Italie een klein stukje hoger ligt...zo rond de 75 % van de bevolking heeft een eigen woning.
Maar toch lijkt het huizenbezit in Italie veel hoger...of tenminste..veel belangrijker. Het begrip 'eigen huis' betekent ook iets anders in Italie.  ' Casa mia '...is dat je eigen huis ?

Toen ik Andrea leerde begreep ik nog maar weinig van de Italiaanse cultuur. Na inmiddels 11 jaar in Italie te wonen begrijp ik de cultuur steeds meer, of althans ..ik weet hoe het werkt, maar of ik het altijd begrijp dat is nog maar een vraag.

Pratende met vriendinnen afgelopen week ( een Italiaanse die 10 jaar in Nederland heeft gewoond en getrouwd is met een Nederlander en een Zwitserse vriendin die voor een bep. periode bij ons in Friuli is gedetacheerd ) werd ik weer met de neus op de feiten gedrukt. Hoe anders denkt de Italiaan over het fenomeen eigen huis.

Even terugkomend op het begin...in 2001 leerde ik Andrea kennen. Hij vertelde waar hij woonde etc.
Hij had het over 'casa mia '...casa mia in Rome, casa mia aan zee...ik dacht..zo jongen..zo jong en al zoveel huizen in je bezit ? Casa mia betekent echter niet dat het JOUW huis is, maar van de familie.

Ik heb een huis in 't zuiden..ik heb een huis aan zee, ...ik heb een huis in de bergen. Nee..dat is niet jouw huis, maar je bedoelt daarmee dat het van je familie is. Dat huis is bijvoorbeeld van je opa en oma of van je ouders..of zelfs van een verre tante. De huizen worden in principe gebruikt door de hele familie, maar je beslist als opa en oma of verre tante wel wat er met dat huis gaat gebeuren. Je neefje mag het huis dus best gebruiken voor een weekje wintersport in de bergen, maar absoluut niets veranderen. Zelfs als opa en oma al 20 jaar niet meer in staat zijn om naar dat huisje in de bergen te reizen, mogen de kinderen of kleinkinderen niets in dat huis moderniseren, uit respect voor opa en oma. Alles moet in de oude ( soms zeer oude ) staat blijven.
't Staat trouwens wel stoer hè...mijn huis aan zee, mijn huis in Rome.

Sinds dit jaar moeten we weer onroerend goed belasting betalen voor de eigen huizen. Nu komt het wel heel goed uit natuurlijk dat je geen eigenaar bent van je ' eigen huis '. De rechtmatige eigenaar draait dus voor de belasting op. :-)

Zojuist had ik het over de vriendinnen. De Zwitserse vriendin heeft volgens mij een soortgelijke mentaliteit als wij Nederlanders. Niet voor niets was Calvijn een Zwitser..en heeft Nederland ( ondanks dat het onder de rivieren een Spaanse invloed heeft gehad ) een behoorlijke calvinistische inslag.
Een eigen huis in Nederland betekent in de meeste gevallen dat de bank er een behoorlijk deel van heeft. De meeste mensen hebben een hypotheek en gaan deze ook meestal niet geheel afbetalen. Oke, het hypotheeksysteem werkt wel een beetje anders in Nederland, de geheel aftrekbare rente maakt het aantrekkelijk om de hypo niet geheel af te betalen. Helaas heeft Italie dit systeem niet en is het dus verstandig om zo snel mogelijk de schuld af te betalen.
Dit afbetalen doe je ook omdat het dan echt je eigen huis wordt..en niet alleen van de bank. En dat eigen huis is niet alleen voor je zelf..maar voor het gehele nageslacht.
De oude huizen van opa en oma zijn bijv helemaal afbetaald..en gaan naar de kinderen of soms direct naar de kleinkinderen.
Dit is de reden van een eigen huis in Italie..het huis voor je kinderen.

Hoeveel mensen in Nederland denken aan het feit dat ze een huis gaan kopen...hypotheekvrij maken, zodat het later naar de kinderen of kleinkinderen kan gaan ? Ik denk maar zeer weinig. Je leeft voor jezelf ( over het algemeen )..je leeft in je eigen huis, gaat werken voor dat huis, sparen...en als op een gegeven moment je niet meer in dat huis kan wonen omdat je naar een bejaardentehuis gaat of verder van je pensioentje wil gaan genieten in een huurhuisje, dan verkoop je je huis en ga je van de overwaarde genieten.
Maar weinig mensen gaan dit huis geven aan de kinderen..laat staan kleinkinderen.

In Italie is dit anders...jouw huis is later voor je kinderen.
Andrea praat er dan ook over dat ons huis later voor Livia is. Gelukkig zegt Livia nu nog steeds dat wij later mogen blijven wonen bij haar..in de logeerkamer. ( zou ik dat moeten registreren met een recorder ? )..want waar zouden wij dan straks moeten wonen ? ;-)