Gisteren een feestje bij vrienden in het dorp gehad...en toen pas hoorden we wat er eergisternacht was gebeurd.
Laat ik bij het begin beginnen. Livia werd tegen half elf / elf uur wakker..huilen, helemaal in de war...en had in bed geplast...ze was zo bang zei ze. We dachten dat ze een nachtmerrie had gehad ( wij keken tv beneden ).
Buiten hoorden we een enorme wind razen, donder en bliksem. Maar dat zijn we inmiddels wel gewoon in Friuli. Ik verschoonde het bed..kwam ondertussen zonder electriciteit te zitten en stond ineens in het pikkedonker ( maar ook dat zijn we wel gewoon in Friuli ). Na een poosje kwam de electriciteit weer terug.
De volgende dag op het feestje hoorden we wat er werkelijk was gebeurd. Paolo, onze vriend, had het gezien. Hij hoorde een geluid alsof een enorme truc vlak naast zijn huis voorbij reed, iets wat raar is, aangezien hij buiten het dorp omringd door graan- en maisvelden woont. ..keek toevallig uit het raam en zag in het dal onder zijn huis een enorme tornado voorbij razen. Bij elke bliksemflits zag hij de tornado een stukje verderop.
De tornado ging vlak langs het huis van onze andere vrienden ( die ook op het feestje waren ), zij wonen in dat dal onder het kasteel van ons dorp. Ineens stilte....complete stilte ( ik hoorde ook die intense stilte vanuit mijn huis ), geen vogeltje dat fluitte, geen krekel die tjirpte... Serena, de vrouw van Paolo, had het niet meer...ze dacht ...en nu komt de aardbeving ( google op aardbeving 1976 friuli en je snapt de angst ). Dezelfde stilte als toen schoot door haar hoofd. Gelukkig kwam de aardbeving niet. Paolo wilde meteen naar zijn bedrijf, een dorpje verderop, kijken. Serena klampte zich aan angstig aan hem vast. Paolo riep, ga met Gaia de taverna ( het souterrain ) in als er iets gebeurd..ik moet gaan.
Op weg naar het bedrijf ( 3 km verderop ) zag hij wat voor schade de tornado had aangericht. Het bos achter het huis van die andere vrienden was verwoest, hele bomen compleet eruit gerukt. In het maisveld kan je zien hoe de tornado van punt naar punt gesprongen is.
Paolo was vlak bij zijn bedrijf, reed over de weg en kon nog maar net een boom die over de weg was gevallen ontwijken. Het bedrijf stond er nog. Hij volgde het spoor van de tornado...de hele vallei door, Treppo, Ara..tot aan Tricesimo..en daar hield het op. Naar mijn weten is er geen schade aangericht aan huizen ( echt wonderbaarlijk..als je de kracht ziet hoe een boom met wortels en al alsof het niets is uit de grond is gerukt ). En ook dit hebben we dus in Friuli.
Het viel mij echter op hoe iedereen hier meteen aan een aardbeving dacht. Ze hebben dit in hun jeugd meegemaakt, 1976...zo lang geleden..en toch bij de eerste kenmerken is dit meteen wat door hun hoofd schiet.
Later gisteren zei Andrea...wat vreemd toch eigenlijk dat Livia juist op dat moment zo angstig wakker was geworden. Van angst in bed had geplast. Misschien had zij het nare harde geluid gehoord ? Misschien had ze iets gevoeld ? Men zegt dat kinderen en dieren gevoeliger zijn. Ze horen en voelen dingen vaak aankomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten