Zo was ik deze maand in het huis van de graaf van Fagagna. Via een makelaarskantoor was er een huis te huur in Fagagna. Een mooie rustieke villa uit de Middeleeuwen. Mijn Duitse client had hier wel oren naar, ook omdat hij Fagagna als vestigingsplek voor zijn werk kreeg toegewezen. Ideaal zou dit zijn.
We gingen het huis bekijken….rijdend via een stijl weggetjes met u-bochten naar boven, richting het kasteel van Fagagna, dat nu gebruikt wordt als restaurant. Vanaf de heuvel heb je een prachtig uitzicht op het dal. De heuvel van Fagagna ligt op de grens van de Morenische tong, een overblijfsel uit de ijstijd. Als het een mooie heldere dag is kan je zelfs de Adriatische zee zien in de verte.
Het huis is een typische Friulaanse villa, met die mooie ruwe keistenen muren. Rondom het huis ligt een grote tuin, tegen de heuvel op een wijngaard beheerd door de graaf Asquini. Voor het huis staand zien we rechts de buren, het kasteel van Fagagna. Dit huis is geen normaal huurhuis, dit is een droom. Ik probeer dit ook duidelijk te maken aan de familie, dit is een buitenkansje.
Binnen is het huis nog mooier dan aan de buitenkant. Via de grote houten deur komen we het huis binnen. De graaf verteld ons later dat de houten deuren uit dit huis nog origineel zijn en er al vanaf de Middeleeuwen in zitten. Op de vloer ligt een antieke ‘cotto’ tegelvloer. De raampjes hebben nog originele details, een soort cementen ‘zitje’ zodat je al zittend voor het raam, van het buiten uitzicht kan genieten.
De dag erna gaat de familie nog even ‘terugkijken’ naar het huis, voordat ze de beslissing gaan nemen om het huis te huren. Terwijl ze foto’s nemen van het huis..en rondwandelen in de wijngaard, ontmoeten ze de graaf. De graaf van Faganga, is de eigenaar van dit huis. Zelf woont hij in dezelfde straat, een paar villa’s verderop. Hij is blij om de familie te zien en probeert met ze te communiceren, iets wat niet erg makkelijk is voor iemand die bijna alleen Italiaans spreekt.
Het huis heeft een goede indruk op de familie gemaakt en wellicht de graaf ook, de volgende dag beslissen ze om dit mooie huis de komende vier jaar te huren. De dochters van de familie hadden de foto’s ook gezien en hadden de ouders gesmeekt om hier te mogen wonen.
Een weekje erna gaat de familie het huis betrekken. De graaf is er die dag ook bij, hij gaat alles samen met ons controleren en legt heel graag uit waar alles voor dient. De graaf is een man van ongeveer 65 jaar, ook al is leeftijd soms moeilijk te schatten in Friuli. De meeste mensen lijken jonger dan dat ze in werkelijkheid zijn. De frisse berglucht, het rustige leven met weinig stress, zal hier ongetwijfeld invloed op hebben. De graaf ( il conte di fagagna ) is bekend in heel Friuli. Wanneer ik het over hem heb met mijn Friulaanse vrienden, blijkt hij een belangrijk persoon te zijn..uit een belangrijke familie. Zijn familie heeft nog wortels in de pauzen-familie. Hij is van adel, en van adel in Italie, vooral het vroegere Italie, betekent dat je belangrijk bent. Il conte, zoals iedereen hem noemt als ze het over hem hebben, maar il dottore ( dokter ) als ze hem persoonlijk aanspreken, is een zeer gedistingeerde man. Een man met een bepaalde uitstraling,..een haast adelijke uitstraling zou ik zeggen. Men zegt, dat il conte zich aan zijn woord houdt en daar lijkt het ook op. Hij is nl erg aanwezig tijdens de intrek van de Duitse familie en niet alleen tijdens, maar ook daarna. Hij heeft alles pico bello in orde verzorgd, in de keuken heeft hij een mooie Snaidero-keuken laten inbouwen. Gas,water en licht is netjes verzorgd en omgezet naar de familie’s naam. Wanneer mevrouw erover klaagt dat in de ouder slaapkamer geen gordijnen kan worden opgehangen en geen luiken voor de ramen aanwezig zijn, laat hij een bedrijf komen dat de ramen opmeet om verduisteringsgordijnen te laten maken.
Il dottore is echter geen dokter, zoals ik verwacht in eerste instantie, maar ingenieur met pensioen. De titel is belangrijk in Italie. De schoonmaakdame komt naderhand ook afscheid nemen en begroet de ‘conte’ met een vriendelijk ‘arriverderci dottore ‘.
Il conte lijkt een aardige man zo op het eerste gezicht en volgens mij ook wel trots op zijn afkomst en bezit. Wanneer we het gascontract op de familie’s naam moeten omzetten, moet hij zijn contract ‘beeindigen’. We gaan mee naar zijn huis, een prachtige villa op de top van de heuvel. We komen via een klein trapje de woonkamer in, gaan de keuken in..en via het keukenraam zie ik het mooiste uitzicht van Fagagna dat je maar via een keukenraam kan hebben. Het huis domineert nl het centrale plein van Fagagna. Il conte kan vanuit zijn keukenraam ‘heel’ Fagagna controleren. Ik bewonder het uitzicht en daarmee raak ik blijkbaar een gevoelige snaar, want hij wil mij graag zijn hele huis laten zien. Een prachtig huis met antieke details, die zoals hij mij vertelde helaas niet origineel zijn. Tijdens de aardbeving van 1976 was het huis verwoest. Het heeft jaren geduurd voordat hij alle vergunningen voor elkaar had, want het huis viel onder een soort van monumentenzorg. Zelfs de ‘conte’ heeft blijkbaar de juiste vergunningen nodig bij het restaureren van zijn woning.
Hij heeft geprobeert om originele details terug te behouden in zijn huis, maar heeft hier voor consessies moeten doen. Bepaalde, voor het amateuristische oog van mij, prachtige details zijn namaak. Dit wil niet zeggen dat dit een goedkope versie is, integendeel hij heeft met klasse geprobeert om zoveel mogelijk het ‘origineel’ terug te laten komen in de ‘namaakversie’.
Last but not least laat hij mij zijn domein zien…de zolderverdieping, zijn kantoortje. Een enorme circelvormige houten zolderverdieping met houten zolderbalken die vanuit het centrum van het dak naar buiten als een circel gaan. Elke balk is handgemaakt, elke balk is uniek. In het midden van de kamer staat een antieken bureautje en een moderne laptop.
Zelf vindt hij het huis wat hij verhuurt mooier, dat huis heeft nl. wel veel originele details. Dit huis heeft nl. zelfs de eerste aardbeving van 1500 overleeft. Een aardbeving waar ik nog nooit over gehoord had, omdat men het altijd over DE aardbeving van 1976 heeft in Friuli.
Het is inderdaad een prachtig huis. Een huis waarvan de Duitse familie zeker zal genieten de komende vier jaren. Een huis waar ‘de conte van Fagagna’ een oogje in het zeil zal houden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten